Waarde lezers, het is vandaag 8 april. Prachtige dag en weer een temperatuurrecord. Dat gaat nog wat worden komende zomer! Het nieuws wordt volledig gedomineerd door het coronavirus. Om in het spoor te blijven, zou deze ‘Krabbels’ daar misschien ook over moeten gaan. Heeft echter weinig zin, want als u dit leest kan alles al weer anders zijn.
Heb mij vorige maand wel kleurenblind verbaasd over de gigantische hamsterwoede van toiletpapier. En ook over het ontkennen daarvan: ‘Nee, dat doen wij niet’. Maar vervolgens wel met een kar vol uit de supermarkt vertrekken! Wel enorm genoten van Troost TV en van Heimwee TV. En met mij zeer velen, zo heb ik begrepen. Was die tijd van vroeger nou zoveel beter, prettiger, gezelliger? Je krijgt wel de indruk.
André van Duin, Zeg eens Aa, Willem Duys en weet ik wat nog meer. Met voor mij als absoluut hoogtepunt: het afscheidsconcert van The Band in 1976 met Neil Young, Van Morrison en bovenal Bob Dylan himself. ‘The Last Walz’ – zo heet het concert – is puur sentiment voor de oudere jongere c.q. de jongere oude. Kippenvel, wat een muziek, wat een sfeer. Ik voelde mij zomaar weer jong!
Cruciale sector
Qua positief recyclingnieuws las ik onder meer over het recyclen van mondkapjes, het grote belang van oudpapier voor medicijn- en voedselverpakkingen en de waardering voor plastic en plexiglas als ondoordringbare muur tegen welk virus dan ook. Bijna allemaal geproduceerd op basis van recyclet plastic. En dan natuurlijk de totale ontzorging met betrekking tot afval. Onze branche werd als cruciale sector benoemd. En terecht! Hoewel het daar in het algemene nieuws maar weinig over ging ! Dat dan weer niet…
Kip is zo gek nog niet…
Eén van mijn sportmaten had het al geschopt tot doctor en werd begin maart professor en hoogleraar. Wij noemen hem professor in de kippenkunde, want daar weet hij alles van. Van kippen en van eieren. Kalkoenen en eenden geen idee; uitsluitend kippen. Zoals u bekend is, weet een professor heel veel van heel weinig. Als je nog verder studeert weet je dus uiteindelijk alles van niets. Maar dit terzijde. Uit zijn oratie in Utrecht is mij vooral bijgebleven, dat een kip een heel efficiënt dier is. Per kilogram te consumeren vlees gaat er veel minder voer in dan bij een varken of bij een koe. Echt heel veel minder. Kip is daarmee dus eigenlijk een heel goed stukje vlees voor het milieu.
Bovendien is het tweepotige beestje over vrijwel de hele wereld aanwezig en neemt zij overal met heel weinig genoegen. Daarbij legt zij ook nog dagelijks een ei en is haar kippenmest nuttig aan te wenden. Kortom, niets gaat verloren. Heel weinig input en een fantastische output en ook nog een vrolijke productie aan heel plezierige en geruststellende geluidjes. Daar kan geen ander dier tegenop. Met op de tweede plaats dan de vissen. Overigens in de zogeheten blue zone gebieden van deze wereld, waar de mensen heel oud worden en heel gezond blijven, wordt vrijwel geen vlees gegeten. Ja, wat vis en ook kip… ‘Doe meer met kip’ is dus in meerdere opzichten een perfecte slogan.
Hij is er niet meer…
Overigens ging ik met een ander maatje per trein naar die oratie in Utrecht. Al 100 jaar niet gedaan, voelde me eerst net een paashaas in de kerstal. Maar toch echt wel comfortabel vervoer moet ik zeggen. In de vijftiger jaren van de vorige eeuw lag mijn zus Annie een aantal weken in een ziekenhuis in Utrecht. Wij gingen dan vanuit Winterswijk met de trein naar Utrecht. Een echte belevenis voor een boerenjongen van elf.
Hoogtepunt onderweg: een man die met saucijzenbroodjes ventte op station Driebergen. Heerlijk, want die kregen we thuis niet. Ook al was het maar een halve, want we deelden meestal. Was nu razend benieuwd of er in Driebergen…, maar helaas, geen saucijzenbroodjes meer. Eigenlijk een service die recyclet zou moeten worden. Al was het maar voor de treinreizende kinderen van nu!
Henk Meinen