Algemeen
Waste mountain

Boeiende innovaties op het gebied van digitale technologie hebben jammer genoeg ook een verwoestende keerzijde: de accumulatie van meer dan vijftig miljoen ton elektronisch afval per jaar. Die hoeveelheid afval weegt meer dan alle lijnvliegtuigen die ooit werden gemaakt, waarschuwt een rapport dat onlangs werd gepresenteerd op het Wereld Economisch Forum (WEF) in het Zwitserse Davos.

Tegenwoordig wordt slechts twintig procent van het elektronisch afval, inclusief desktop computers, mobiele telefoons, laptops, televisietoestellen, printers en een breed gamma aan huishoudelijke toestellen, gerecycleerd. Als hier niets aan verandert, voorspelt de Universiteit van de Verenigde Naties (UNU), een van de auteurs van het rapport, dat de hoeveelheid e-afval tegen 2050 is verdrievoudigd, tot 120 miljoen ton. De studie stelt dat het moeilijk is om exact te meten hoeveel elektronische toestellen er elk jaar wereldwijd worden geproduceerd. Als we echter rekening houden met de apparaten die verbonden zijn met het internet, zijn dat er al meer dan er mensen op aarde wonen – vandaag zo’n 7,7 miljard in totaal.

Het rapport met als titel ‘A New Circular Vision for Electronics – Time for a Global Reboot’ stelt dat de snelheid van de innovatie en de afnemende kostprijs de toegang tot elektronica en digitale technologie gigantisch hebben doen toenemen – met alle voordelen van dien. Dit heeft geleid tot een toename in het gebruik van elektronica, maar ook tot de ongewilde consequentie: een ontnuchterende hoeveelheid elektronisch afval. Volgens het rapport is e-afval de snelst groeiende afvalstroom ter wereld. Sommige vormen ervan groeien zelfs exponentieel. Ruediger Kuehr van de UNU, coauteur van het rapport, zegt dat sommige landen al werk hebben gemaakt van verplichte wetgeving rond het recycleren van e-afval. Dit is bijvoorbeeld het geval voor de Europese Unie.

In de EU moet dit jaar 85 procent van al het e-afval worden gerecycleerd. Maar dit doel wordt niet gehaald, aldus Kuehr. Het verzamelen van al het afval is volgens hem de grootste uitdaging. Recente pogingen om retailers te dwingen verouderde elektronische producten te accepteren, hebben niet echt geholpen. Daarom vindt hij dat wetgeving voor het recycleren van e-afval moet samengaan met innovatieve en lonende manieren om het in te zamelen; bewustmaking van de consument (om verouderde apparaten niet langer bij te houden in huis, maar ze sneller te retourneren), maar ook nieuwe systemen te bedenken voor het gebruik van elektronica zoals dematerialisatie – de aankoop van de dienst in plaats van het product.

Volgens het rapport heeft het e-afval in termen van materialen een potentiële waarde van 62,5 miljard dollar per jaar, meer dan het bruto binnenlands product van veel landen en drie keer meer dan de output van alle zilvermijnen. Een ton e-afval bevat meer goud dan een ton gouderts, stelt het rapport. Daarom wordt daarin ook opgeroepen tot een nieuwe visie op elektronica, gebaseerd op de circulaire economie en de noodzaak voor grote merken, academici, vakbonden en burgers om meer samen te werken en uiteindelijk het systeem te veranderen.

x
Mis niet langer het laatste nieuws

Schrijf u nu in voor onze nieuwsbrief.

Inschrijven