Algemeen

Plastics zijn niet weg te denken uit de huidige consumptiemaatschappij. Het materiaal is ontzettend handig en breed inzetbaar, maar belandt helaas ook op plekken waar het niet hoort. Doordat het traag en vaak onvolledig afbreekt, blijft de plastic afvalberg alsmaar groeien.

Wetenschappers zoeken hiervoor een oplossing in het recyclebaar maken van plastics. Voor een groep plastics, zogeheten thermoharders – bekend om hun enorme stevigheid en hittebestendigheid – was dusver geen duurzame oplossing. Een team scheikundigen van het Massachusetts Institute of Technology (MIT) claimt nu een methode te hebben ontwikkeld die het recyclen van thermoharders moet vergemakkelijken. Zo is te lezen op kijkmagazine.nl.

Het aanpassen van de chemische samenstelling van polydicyclopentadiene (pDCPD) maakt deze thermoharder afbreekbaar tot een poeder, klaar voor hergebruik – zo schrijven de onderzoekers in Nature. Grofweg zijn plastics onder te verdelen in thermoharders en thermoplastics. Thermoplastics zijn vaak zachtere plastics (zoals polyethyleen en polypropyleen), die we veelal terugvinden in tassen of verpakkingsmateriaal van eten en drinken. Zo’n 75 procent van deze plastics kunnen worden gerecycled door ze om te smelten.

Het recyclen van ‘harde’ plastics of thermoharders is daarentegen een stuk lastiger. Dit komt doordat de polymeerstructuren stevig bij elkaar worden gehouden door een netwerk van sterke chemische bruggen: covalente bindingen. Onder verhitting verbrandt het materiaal eerder, dan terugkeren in vloeibare staat. Deze hittebestendig- en stevigheid maakt het materiaal dan wel weer bijzonder geschikt in auto-onderdelen en elektrische apparaten. De onderzoekers zochten dus een manier om het plastic herbruikbaar te maken, zonder dat deze belangrijke eigenschappen verloren gaan.

Het idee is als volgt. De onderzoekers voegen speciale schakelblokjes (een monomeer met daaraan een silylether-groep) toe aan de vloeibare substantie waaruit de thermoharder pDCPD wordt gemaakt. De schakelblokken verdelen zich vervolgens keurig over het materiaal. Op deze manier bouwen de wetenschappers een soort controleerbaar zwaktepunt: de silylether-groepen breken namelijk zodra ze in contact komen met fluoride–ionen. Het materiaal valt uiteen in oplosbare polymeren.

Lees hier verder.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

x
Mis niet langer het laatste nieuws

Schrijf u nu in voor onze nieuwsbrief.

Inschrijven