Algemeen

Een kritisch artikel van Motherboard beschreef onlangs hoe milieuonvriendelijk AirPods eigenlijk zijn. De online publicatie riep fabrikant Apple ter verantwoording, omdat ze zodanig zijn ontworpen dat ze niet gerepareerd kunnen worden. Dit past niet bij Apple’s marketingimago. Het blijkt allemaal anders te zitten.

Apple blijkt al sinds 2016 een recyclingprogramma te hebben voor AirPods. Het kost de recyclingbedrijven daarbij meer om het proces netjes uit te voeren, dan dat ze er aan onderdelen kunnen uithalen. AirPods zijn niet ontworpen om door gebruikers uit elkaar te worden gehaald. De gevoelige elektronica wordt beschermd door een behuizing die je nauwelijks open kunt krijgen. Een flinke klodder lijm houdt alles bij elkaar.

Maar zoals alles met een batterij: na verloop van tijd wordt de gebruiksduur minder en wil je vervanging. Veel mensen die de allereerste AirPods hebben gekocht, merkten al dat de gebruiksduur behoorlijk terugliep na twee jaar. De accuduur is bij veel mensen gehalveerd. Apple geeft nu toe dat de AirPods vrijwel onmogelijk gerepareerd kunnen worden en beaamt ook dat de accuduur afneemt. Voor de recycling werken ze samen met onder andere Wistron GreenTech.

Een medewerker van dit bedrijf vertelde dat de AirPods door mensenhanden uit elkaar gehaald moeten worden met speciaal handgereedschap. Dit is een arbeidsintensief proces, waarbij de belangrijke componenten zoals batterij en audio-drivers uit de polycarbonaat behuizing moeten worden gewrikt. Die onderdelen gaan weer naar smelters en metaalbedrijven om waardevolle materialen zoals kobalt eruit te halen.

De waarde van de materialen die eruit gehaald worden, staan in geen verhouding tot de moeite die gedaan moet worden tijdens het recyclingproces. Apple neemt de extra kosten voor z’n rekening. Om te zorgen dat je AiPods gerecycled worden, moet je ze wel terug naar Apple brengen of opsturen. Je krijgt er overigens geen vergoeding voor…

1 reactie op “Apple reageert op recycling-klachten AirPods

  1. Jeroen Bartels schreef:

    Als ze niet kwijtraken, kapot gaan of als de batterij het een aantal jaren probleemloos doet, kun je geen nieuwe verkopen. De materiaalkosten van de productie zijn te verwaarlozen op een verkoopprijs van rond de € 180. De materiaalopbrengsten na recycling dus ook.
    Dit lijkt op ‘planned obsolescence’, een al of niet afgesproken, beperkte levensduur om het verdienmodel niet te ondergraven. Als de batterij de levensduur bepaald, zou je moeten eisen dat die kan worden vervangen. Helaas speelt hetzelfde bij allerlei producten, zoals bijvoorbeeld mobiele telefoons. Er is een verplichting voor elektrische apparaten om deze repareerbaar te maken. Producenten komen er desondanks mee weg om het onmogelijk te maken zelf de batterij te vervangen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

x
Mis niet langer het laatste nieuws

Schrijf u nu in voor onze nieuwsbrief.

Inschrijven